Της Μερόπης Παπαδοπούλου

Στο Pέθυμνο, μια όμορφη πόλη που ισορροπεί διαρκώς ανάμεσα στην ιστορική μνήμη και την τουριστική αλλοτρίωση, ένας ξενώνας προσφέρει τη ζεστασιά και την άνεση της κρητικής φιλοξενίας σ' όσους περάσουν το κατώφλι του…

Το κλειδί γυρίζει στην κλειδαριά της εξώπορτας που μου θυμίζει εκείνη του πατρικού μου σπιτικού και ο κύριος Στέφανος ανεβάζει την βαλίτσα μου στον δεύτερο όροφο από την στενή ξύλινη σκάλα. Η τιρκουάζ σουίτα που θα μείνουμε είναι ένα πραγματικό όνειρο. Κυρίαρχος στο χώρο ο πέτρινος τοίχος αφήνει υποψίες για τις περασμένες χρήσεις του κτιρίου, εδώ και πολλούς αιώνες: αρχοντικό, εργαστήρι, σαπωνοποιείο... Οσο κι αν αγαπώ τα σύγχρονα υλικά και τη λειτουργικότητά τους, δεν μπορώ ποτέ να αντισταθώ στους μύθους ενός παλιού πέτρινου τοίχου. Στον απέναντι τοίχο, το μεγάλο κρεβάτι με τις σκαλιστές ξύλινες κολόνες, η κουκλίστικη ντουλάπα και στο βάθος δύο τεράστιοι μπεζ καναπέδες από αλκαντάρα, που γίνονται υπέροχα αναπαυτικά κρεβάτια. Ξύλινα δοκάρια στο ταβάνι, ένας κρυστάλλινος πολυέλαιος, φωτιστικά με φτερά στρουθοκαμήλου και μοντέρνου ντιζάιν τιρκουάζ συνθετικές καρέκλες δημιουργούν μιαν ατμόσφαιρα όμορφη, χαλαρωτική. Ανοίγω την μπαλκονόπορτα και βγαίνω στο μικροσκοπικό μπαλκόνι, το μοναδικό του οικήματος. Ναι, είμαστε στο Ρέθυμνο!

Στο μαρμάρινο και πολύ λειτουργικό μπάνιο το μάτι «βουλιάζει» στις αφράτες πετσέτες και τα μπουρνούζια. Χαλαρώνοντας στην τεράστια μπανιέρα με το υδρομασάζ κι απολαμβάνοντας τα αρωματικά λάδια, χαζεύεις τα υαλότουβλα και ηρεμείς με τα παιχνίδια του φωτός. Είναι μεγάλο πράγμα, τελικά, να μπορεί ένα ξενοδοχείο να σου προσφέρει από την πρώτη στιγμή χαλάρωση και ηρεμία και να δημιουργεί ατμόσφαιρα… Ξαπλωμένη στην αναπαυτική λευκή ξαπλώστρα στην ταράτσα της «Αυλής» το συνειδητοποιώ για μία ακόμη φορά. Οι στέγες των σπιτιών της Παλιάς Πόλης γύρω μου και στο βάθος, το φημισμένο ρεθυμνιώτικο κάστρο, η Φορτέτσα. Κυρίαρχη στο χώρο η ψηφιδωτή, ανατολίτικης έμπνευσης μικρή πισίνα με το υδρομασάζ.

Φλισκούνι και σφακιανές πίτες

Πιστεύω ότι ένα από τα μεγάλα στοιχήματα που πρέπει να κερδίσει ένας ξενώνας ή ένα ξενοδοχείο είναι το πρωινό που προσφέρουν. Οσο ωραία κι αν είναι τα δωμάτια, μόλις τύχει να δω «πλαστικά» τυριά του τοστ, συσκευασμένες σε πλαστικό μαρμελάδες ή ένα από εκείνα τα έρημα τυποποιημένα κέικ, με πιάνουν οι ανάποδες. Ομως εδώ, τα πράγματα είναι διαφορετικά. Το πρωινό στις σουίτες της «Αυλής» είναι ό,τι καλύτερο μπορεί να προσδοκά κανείς από ένα πρωινό: Φρεσκοστυμμένοι χυμοί, αρωματικός καφές, τσάι ή φλισκούνι, σπιτικές μαρμελάδες και θυμαρίσιο μέλι, ανθότυρο, φρέσκο βούτυρο. Και μετά, ένας υπέροχος κατάλογος να διαλέξεις ανάμεσα σε γιαούρτια, φρούτα, δημητριακά, κρητικά τυριά, σφακιανές πίτες και αυγά μαγειρεμένα με κάθε τρόπο. Κι ακόμα κάθε λογής παξιμάδια, πολύσπορα κριτσίνια και μυρωδάτα ψωμιά, να γεμίζουν τα πανεράκια. Κι επειδή οι λεπτομέρειες κάνουν τη διαφορά, εκτός από τα βασικά (ψωμιά, μαρμελάδες, βούτυρα ροφήματα και χυμούς) που φτάνουν στο τραπέζι μόλις καθίσεις, όλα τα υπόλοιπα παραγγέλνονται και έρχονται στο πιάτο σου φρέσκα-φρέσκα. Δεν υπάρχουν μπουφέδες εκτεθειμένοι στις υψηλές θερμοκρασίες και στα έντομα. Ετσι δεν είναι η σωστή διαχείριση της κουζίνας και ο σεβασμός τόσο στον πελάτη όσο και στα προϊόντα;

Με το μεράκι της Κατερίνας και του Κώστα

Η «Αυλή» είναι ένα σύμπλεγμα ξενοδοχείου, εστιατορίου, οινοθήκης, τσιπουράδικου, κι ενός μικρού deli-food με συσκευασμένα προϊόντα απ' όλη την Ελλάδα. Ψυχή πάντων, η χειμαρρώδης Κατερίνα Ξεκάλου, πτυχιούχος Πολιτικών Επιστημών που «έμπλεξε» σ' αυτή την ιστορία εδώ και 20 χρόνια «από έρωτα για τον άντρα μου...» - τον αρχιτέκτονα Κώστα Ηλιάκη που γύρισε στην γενέτειρά του από τη Φλωρεντία κι έβαλε σκοπό τη ζωής του τη διάσωση της Παλιάς Πόλης του Ρεθύμνου. (Της οποίας, το 1982, ο τότε σύλλογος Ιδιοκτητών και Κατοίκων Παλιάς Πόλης ζητούσε την κατεδάφιση!) Την ίδια χρονιά η Μελίνα Μερκούρη -ευτυχώς- ανακηρύσσει την πόλη Ιστορικό Διατηρητέο Μνημείο. Με τις οικονομίες τους, η Κατερίνα και ο Κώστας παίρνουν «αντιπαροχή» το αρχικό κτίριο της αυλής (εκεί όπου στεγάζεται σήμερα το εστιατόριο) και φτιάχνουν το πρώτο εστιατόριο στην Παλιά Πόλη. «Υστερα το κρασί μας οδήγησε στο να φτιάξουμε τις σουίτες. Σε μας εδώ όλα ξεκινούν και κινούνται γύρω από το κρασί. Ερχονταν φίλοι για τις γευστικές δοκιμές στην οινοθήκη μας κι ύστερα δεν ήθελαν να φύγουν. «Φτιάξε ένα ξενοδοχείο να μένουμε», ζητούσαν. Και δεν τους χαλάσαμε το χατίρι...»

Info:
Αυλή - Ξανθουδίδου 22 & Ραδαμάνθυος, Παλιά Πόλη Ρεθύμνου, τηλ.: 28310-58.250, 8 σουίτες των 45 - 55 τ.μ., τιμές από 144 ευρώ, www.avli.gr