Του Θόδωρου Λέλεκα
Φωτογραφίες: Κανάρης Τσίγκανος

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

Ο ίδιος ο Ζισκάρ Ντ' Εστέν εξέφρασε την ευγνωμοσύνη του προς την οικογένειά της που δεν άφησε το ιερό σύμβολο Chateau Margaux να περάσει στα χέρια Αμερικανών επενδυτών. Η Κορίν Μεντζελοπούλου όχι μόνο διαφύλαξε την παράδοση του φημισμένου Chateaux αλλά έδωσε νέα, μεγαλύτερη ώθηση στην οικογενειακή επιχείρηση που κληρονόμησε. Στα μέσα του Μαρτίου, βρέθηκε για λίγες μέρες στην Ελλάδα, για να παρευρεθεί στη μεγάλη, κάθετη δοκιμή Chateau Margaux που έγινε στην Ελλάδα με πρωτοβουλία του Ντανίλο Πετρίνι, ιδιοκτήτη του εστιατορίου Luna Rossa. Δυναμική, γοητευτική και εξαιρετικά προσιτή, δέχθηκε, παρά την κούρασή της από το ταξίδι, να μιλήσει στον «Οινοχόο» για το διάσημο Chateau Margaux, τα καλοκαίρια στην Ελλάδα και την αγαπημένη της ρετσίνα. Τσουγκρίζοντας δύο ποτήρια Pavillon Blanc de Chateau Margaux, για να μπούμε στο κλίμα πριν από τη μεγάλη δοκιμή, και μιλώντας μόνο Ελληνικά -κάτι που ζήτησε η ίδια, καθώς όπως δηλώνει είναι πρώτα απ' όλα Ελληνίδα- μπήκαμε κατ' ευθείαν στο «ψητό»...

Οι Γάλλοι σας θεωρούν δικό τους άνθρωπο. Εσείς αισθάνεστε περισσότερο Γαλλίδα ή Ελληνίδα;

Οπου κι αν βρίσκομαι, με όποιον κι αν μιλώ, ξεκαθαρίζω πάντοτε ότι είμαι Ελληνίδα. Γι' αυτό κι έχω κρατήσει το ελληνικό όνομα της οικογένειάς μου, παρ' ότι έχω παντρευτεί δύο φορές. Ομοίως τα παιδιά μου (έχει δύο κόρες κι ένα γιο) έχουν κρατήσει το όνομα Μεντζελόπουλος και έχουν και ελληνικά διαβατήρια. Η Ελλάδα έχει για όλους μας πολύ ξεχωριστή σημασία. Γι' αυτό άλλωστε και την επισκεπτόμαστε ανελλιπώς κάθε καλοκαίρι για διακοπές. Τον Αύγουστο, που η δουλειά στο Chateau Margaux χαλαρώνει, μετακομίζουμε στο πατρικό μου στην Αιγίρα, στην Πελοπόννησο, για να είμαστε κοντά στους συγγενείς μου στην Πάτρα. Εδώ και δεκαετίες, οι καλοκαιρινές διακοπές του Αυγούστου στην Ελλάδα είναι ιερό έθιμο για την οικογένειά μου.

Πόσο δύσκολο είναι για μια γυναίκα να κατέχει μια τόσο υπεύθυνη θέση στον κόσμο του γαλλικού κρασιού;

Στο Μπορντό υπάρχουν πολλές γυναίκες και δεν νομίζω ότι βρίσκονται σε μειονεκτική θέση ή αντιμετωπίζουν προβλήματα λόγω του φύλου τους. Αλλωστε, εγώ πιστεύω ότι για μια γυναίκα που έχει κάνει οικογένεια κι έχει μεγαλώσει παιδιά τίποτα δεν είναι δύσκολο. Βέβαια, το πώς επιτυγχάνει τη σωστή ισορροπία μεταξύ οικογένειας και δουλειάς είναι κάτι που ελπίζω ότι θα μπορέσω να σας απαντήσω σε 10 - 20 χρόνια.

Πόσο σας προβληματίζουν οι ραγδαίες κλιματικές αλλαγές σε σχέση με την αμπελοκαλλιέργεια;

Για να είμαι ειλικρινής, μιλώντας αναφορικά με τα αμπέλια και το κρασί μας, ελάχιστα. Το παγκόσμιο κλίμα όντως έχει αλλάξει τα τελευταία χρόνια, εμείς, από την άλλη πλευρά, έχουμε να επιδείξουμε μία σειρά από σταθερά εκπληκτικές εσοδείες τα τελευταία 25 χρόνια. Ποιος μπορεί να ξέρει πώς θα είναι τα πράγματα σε άλλα 25 χρόνια από σήμερα; Κανείς. Εμείς στο Chateau Margaux, βέβαια, είμαστε πολύ τυχεροί. Τα αμπέλια μας αγαπούν την ξηρασία και τις κακουχίες γενικότερα. Είναι μεγάλα σε ηλικία και πολύ καλής ποιότητας και μπορούν να φτάσουν πολύ βαθιά για να βρουν ό,τι χρειάζονται και να αποδώσουν καλό κρασί. Επίσης, δεν έχουμε πάγο, χαλάζι και ακραία καιρικά φαινόμενα. Αυτή είναι η ομορφιά του terroir μας.

Το μυστικό της επιτυχίας του Chateau Margaux, λοιπόν, είναι το terroir του;

Το μυστικό βρίσκεται στη σωστή αξιοποίηση αυτού του εξαιρετικού terroir, που βασίζεται σε γνώση και σοφία αιώνων. Η θέση όπου τα αμπέλια μας έχουν φυτευθεί, ο τρόπος που καλλιεργούνται, είναι επιστήμη. Παράδοση σημαίνει ότι ο γιος έμαθε από τα σωστά και τα λάθη του πατέρα, του παππού, του προπάππου. Σε αυτή τη σοφία χρωστάμε την επιτυχία μας, όχι στο μάρκετινγκ. Γι' αυτό άλλωστε και δεν θα πάμε ποτέ σε νέες χώρες, π.χ. στη Χιλή ή την Αργεντινή. Αν κάνουμε κάτι τέτοιο, είναι σίγουρο ότι θα αποτύχουμε γιατί δεν έχουμε την πολυτέλεια των αιώνων γνώσης και παράδοσης. Είμαι πεπεισμένη ότι όπου και να πάμε, ό,τι και να κάνουμε, όσα λεφτά κι αν επενδύσουμε, δεν θα μπορέσουμε ποτέ να φτιάξουμε ένα νέο Chateau Margaux.

Ποιες είναι οι πιο δυνατές αγορές για το Chateau Margaux στον κόσμο;

Κατ' αρχάς είμαι ευτυχής που αγορά μας είναι πλέον όλος ο κόσμος. Κάποτε απευθυνόμασταν σε λίγους πελάτες, σε περιορισμένες αγορές του κόσμου. Σήμερα υπάρχουν οινόφιλοι με γνώση και άποψη σε όλο τον πλανήτη. Η πιο δυνατή μας αγορά αυτή τη στιγμή είναι οι ΗΠΑ. Οι Αμερικανοί έχουν λεφτά, έχουν κατάρτιση και γνώση γύρω από το κρασί, αλλά, πάνω απ' όλα, έχουν πάθος για το καλό κρασί. Βέβαια, η παραδοσιακά κορυφαία αγορά μας είναι η Αγγλία. Οι Βρετανοί έχουν σφαιρική άποψη για το κρασί και ξέρουν πραγματικά να ξεχωρίζουν και να εκτιμούν το καλό κρασί απ' όπου κι αν προέρχεται.

Ποια είναι η σχέση σας με το ελληνικό κρασί;

Αγαπώ πολύ το ελληνικό κρασί και με χαρά βλέπω ότι εξελίσσεται συνεχώς με πολύ θετικά βήματα. Ειδικά όταν είμαι στην Ελλάδα πίνω μόνο ελληνικό κρασί. Στο σπίτι μου στην Ελλάδα έχω μία πολύ ωραία συλλογή, που μεγαλώνει συνεχώς. Θα σας πω και κάτι άλλο: λατρεύω τη ρετσίνα! Το καλοκαιράκι στην Ελλάδα, με μουσακά και χωριάτικη σαλάτα, τι καλύτερο να ζητήσει κανείς; Μου αρέσει η γεύση της και την προτιμώ, κι ας την πίνω μόνη μου, αφού κανείς από τους Ελληνες συγγενείς μου δεν μου κάνει παρέα στη ρετσίνα!

Κάθετη γευσιγνωσία Chateau Margaux

Κάθετες δοκιμές με πολλές και σημαντικές χρονιές από πολύ μεγάλα κρασιά, που να είναι και ανοιχτές στο κοινό, δεν γίνονται πολύ συχνά στον οινικό κόσμο διεθνώς. Φυσικό είναι, λοιπόν, όταν μία τέτοια πραγματοποιείται στη χώρα μας, και μάλιστα παρουσία της ίδιας της ιδιοκτήτριας του πιο φημισμένου Chateau του Μπορντώ, να παίρνει μεγάλες διαστάσεις και δημοσιότητα.

Ο Ντανίλο Πετρίνι το 'πε και το 'κανε. Αποφάσισε να εντάξει το Chateau Margaux στο πρόγραμμα «Μαγικές Νύχτες Γευσιγνωσίας» του εστιατορίου του, Luna Rossa, κάλεσε την Κορίν Μεντζελοπούλου να αναλάβει η ίδια την παρουσίαση των κρασιών και σχεδίασε ένα φίνο μενού dgustation για να πλαισιώσει τα εξαιρετικά κρασιά της βραδιάς. Eτσι, το βράδυ της 15ης Μαρτίου, υποδέχθηκε 40 τυχερούς οινόφιλους που θελήσαμε να ζήσουμε τη μαγεία του Chateau Margaux για ένα βράδυ από κοντά.

Ας δούμε τις 7 χρονιές της δοκιμής αναλυτικά, όχι όπως παρουσιάστηκαν, αλλά σε φθίνουσα χρονολογική σειρά.

1998
Αν και το νεότερο της δοκιμής, πίνεται ήδη αρκετά ευχάριστα, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν έχει πολλά χρόνια παλαίωσης μπροστά του. Ομορφη μύτη με αρώματα μαύρου φρούτου, βοτάνων και μυρωδικών, καθώς και καφέ. Πολύ καλά εξελιγμένο στο στόμα, με ευγενικές τανίνες και τέλεια ισορροπημένο το αλκοόλ. Αν καταναλωθεί σύντομα, χρειάζεται απαραιτήτως μετάγγιση.

1996
Αρκετά «κλειστό» ακόμα, αλλά με έντονη μύτη φρούτων και γλυκών μπαχαρικών. Στο στόμα το αλκοόλ του προκαλεί ένα ανεπαίσθητο «τσίμπημα», ενώ οι τανίνες του είναι πολύ διακριτικές. Στο Chateau Margaux, το 1996 θεωρείται θρυλική χρονιά και μπορώ να καταλάβω γιατί. Αν και η σύγκριση είναι δύσκολη (σχεδόν αδύνατη), το θεωρώ από τα κορυφαία της βραδιάς.

1995
Διακριτικό στη μύτη αλλά ρωμαλέο στο στόμα, με πιο δυνατές τανίνες και αρκετά έντονη οξύτητα. Φιλικό και αρκετά έτοιμο για απόλαυση, ειδικά σε συνδυασμό με ένα κομμάτι πολύ καλό κόκκινο κρέας. Μια απαλή βροχούλα πριν από τον τρύγο τη χρονιά εκείνη έκανε θαύματα. Το περιοδικό Wine Spectator έχει βαθμολογήσει αυτό το κρασί με 100/100!

1990
Ομορφη, έντονη μύτη, που χαρακτηρίζεται από περίτεχνους συνδυασμούς φρούτων, καφέ και πολύχρωμων πιπεριών. Πολύ ευχάριστο στο στόμα με μεστές τανίνες και πληθωρικό σώμα. Χαρακτηριστικό του η μακρά και εξαιρετική επίγευση. Καταπληκτικό κρασί φαγητού για τον σεφ, που θα φροντίσει να το αναδείξει με το ανάλογο κρεατο-κεντρικό πιάτο.

1989
Ενα κρασί που χρειάζεται ακόμα αρκετό χρόνο για να εξελιχθεί και να μαλακώσει, αφού είναι ακόμα έκδηλα νεαρό, σε ορισμένες φάσεις ακόμα και επιθετικό. Εχει έντονη και περίπλοκη μύτη, που παραπέμπει σε εξωτικά φρούτα. Αν και καλά κρυμμένα ακόμα, τα αρώματα στο στόμα προδίδουν ότι, όταν θα είναι στο «πικ» του, το κρασί αυτό θα προσφέρει πολύ δυνατές συγκινήσεις.

1961
Οσο απίστευτο κι αν ακούγεται, στα 46 του χρόνια το κρασί αυτό έχει μία απίστευτη ένταση και κομψότητα στη μύτη, που αναδίδει γλυκά, νοσταλγικά αρώματα, όπως ο καπνός της πίπας και η μαρμελάδα. Ακόμα μεγαλύτερη η φινέτσα στο στόμα, με μαλακές τανίνες και όμορφη οξύτητα. Μια πραγματική εμπειρία.

1959
Μετά περίπου μισό αιώνα, το χρώμα του διατηρείται εντυπωσιακά σκούρο, ενώ τα αρώματα μαύρου φρούτου πλαισιώνονται από έντονες νύξεις καπνού. Στο στόμα τα αρώματά του έχουν μία σπιρτάδα που παραπέμπει στο κονιάκ, ενώ οι τανίνες εξακολουθούν να δίνουν το «παρών». Αν πέσει στα χέρια σας Chateau Margaux αυτής της χρονιάς, καταναλώστε το άμεσα. Αν μάλιστα είναι και magnum, θα το απολαύσετε ακόμα περισσότερο.