Η ζωή μας γίνεται Video Game

Με την ανάπτυξη των ασύρματων επικοινωνιών και τη διασπορά της τεχνολογίας, οι πληροφορίες που θα λαμβάνουν οι άνθρωποι στο μέλλον για το περιβάλλον γύρω τους δε θα υστερεί σε τίποτα με τις πληροφορίες που λαμβάνει ο παίκτης ενός video game

Του Peter Wayner
The New York Times

Για τη διδακτορική του διατριβή, ο Ραφαέλ Μπαλάγας εργάστηκε μαζί με άλλους φοιτητές στην κατασκευή ενός «μαγικού ραβδιού» που εκτελούσε χρέη τουριστικού οδηγού στο Ρέγκενσμπουργκ της Γερμανίας. Οι τουρίστες μπορούσαν να περιπλανηθούν στην πόλη, να κουνήσουν το «ραβδί» και να ακούσουν την ιστορία του σημείου που περνούσαν.

Ακούγεται όντως μαγικό, η αλήθεια ωστόσο είναι πιο πεζή. Το «ραβδί» είναι απλά ένα κινητό τηλέφωνο που παρακολουθεί την πορεία και τη θέση των τουριστών, ειδοποιώντας τους όταν περνούν από κάποιο αξιοθέατο της πόλης. Ταυτόχρονα, κανείς δε χρειάζεται να θυμάται ακριβώς τι είδε, αφού το τηλέφωνο έχει κρατήσει στη μνήμη του τη διαδρομή με όλα τα αξιοθέατα της.

Οι μηχανολόγοι υπολογιστών εργάζονται πυρετωδώς στην ανάπτυξη περισσότερων τέτοιων εφαρμογών, που θα δώσουν νέες προοπτικές απεικόνισης του πραγματικού κόσμου. Στόχος είναι η κατασκευή υπολογιστών που θα είναι κυριολεκτικά αόρατοι, θα επικοινωνούν με φορητές συσκευές και θα είναι έτσι ακόμη πιο ενσωματωμένοι στην καθημερινότητά μας.

Η εργασία του κ. Μπαλάγας είναι ένα βήμα αυτής της εξελικτικής πορείας. Αυτός ίσως να είναι και ο λόγος που η Nokia ζήτησε τις υπηρεσίες του στον τομέα ανάπτυξης υπηρεσιών.

Φανταστείτε μία ομπρέλα με ένα κινητό τηλέφωνο ενσωματωμένο στο χερούλι της. Θα μπορούσε να επικοινωνεί με τη μετεωρολογική υπηρεσία και το χερούλι της να ανάβει πράσινο αν η πρόβλεψη ήταν για καλοκαιρία, ή κόκκινη αν υπήρχε πιθανότητα βροχής. Μία τέτοια πλατφόρμα δημιουργεί νέα επιχειρηματικά μοντέλα και δυνατότητες διαφήμισης. Η ομπρέλα μάλιστα θα μπορούσε να διατίθεται δωρεάν, εάν ο κάτοχός της ήταν διατεθειμένος να ακούει τα διαφημιστικά μηνύματα που θα αφορούσαν μαγαζιά και επιχειρήσεις που θα συναντούσε στη διαδρομή του.

Η Λία Μπούτσλι, ερευνήτρια στο πανεπιστήμιο του Κολοράντο των ΗΠΑ, μελετά τις εφαρμογές λογισμικού σε παραδοσιακές συσκευές και εξαρτήματα. Προς το παρόν μελετά και αναπτύσσει μικρούς δίσκους με επεξεργαστές στο κέντρο τους οι οποίοι μπορούν εύκολα να ενσωματωθούν σε ρούχα. Οι επεξεργαστές αυτοί μπορεί να βοηθήσουν τους μεγαλύτερους σε ηλικία, παρακολουθώντας ιατρικά στοιχεία σε πραγματικό χρόνο, όπως η πίεση, ο καρδιακός παλμός και η κίνηση των κλειδώσεων.

Θέλοντας να βοηθήσει τους ασθενείς με Αλτζχάιμερ, η Intel κατασκεύασε ένα τηλέφωνο με εξελιγμένη αναγνώριση κλήσης. Όταν κάποιος καλεί, στην οθόνη του τηλεφώνου εμφανίζεται μία φωτογραφία του, μερικά επιπλέον στοιχεία (όπως όνομα και βαθμός συγγένειας), αλλά και μία πρόταση από την τελευταία συνομιλία.

Εμπνευσμένη από τη δουλειά της Μπούτσλι, η εταιρεία μελετά την κατασκευή ειδικών αισθητήρων που θα ενσωματώνονται στα ρούχα και θα προλαμβάνουν την πτώση των μεγαλύτερων σε ηλικία ανθρώπων με προβλήματα ισορροπίας. Οι αισθητήρες θα μπορούν να υπολογίζουν το βηματισμό, ενώ σε περίπτωση απώλειας της ισορροπίας και όταν έρθουν σε επαφή με το πάτωμα, θα καλούν σε βοήθεια.

Το επίκεντρο όλων αυτών των νέων τεχνολογιών δεν είναι αποκλειστικά ο άνθρωπος, αλλά και όσα τον περιβάλλουν. Το πρόγραμμα Botanicalls είναι ένα απλό λογισμικό που αναπτύσσεται από το τμήμα διαδραστικών τηλεπικοινωνιών του πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης. Το πρόγραμμα μετράει την υγρασία στο έδαφος ενός κήπου και ειδοποιεί με μήνυμα στο κινητό τηλέφωνο του ιδιοκτήτη εάν χρειάζεται πότισμα. Επιπλέον, ευχαριστεί τον ιδιοκτήτη με αντίστοιχο μήνυμα, όταν ο κήπος ποτιστεί.

Όσο χρήσιμα και αν ακούγονται όλα αυτά σε κάποιους, πολλοί είναι εκείνοι που θεωρούν ότι η εντατική χρήση της τεχνολογίας σε κάθε ανθρώπινη δραστηριότητα θα καταλήξει στη φθορά της. «Είναι σαν τα μικρά παιδιά στα ζαχαροπλαστεία. Όταν μπορείς έχεις όλα τα γλυκά, καταλήγεις να τρως μόνο αυτά που πραγματικά σου αρέσουν», αναφέρει ο Τομ Ίγκο, επικεφαλής του τμήματος Φυσικής Υπολογιστικής του πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης. Τέτοιες τεχνολογίες εξάλλου ελλοχεύουν και άλλους κινδύνους: πειρατεία, προστασία προσωπικών δεδομένων, αλλά και τεράστιος όγκος δεδομένων που θα συγκεντρωθεί από τη χρήση τόσων συσκευών.