Αυτές τις ημέρες, ο αξιόλογος στρατός των εθελοντών του Ομπάμα που περνούν τις ημέρες τους χτυπώντας πόρτες, ανησυχεί πολύ. Φοβούνται ότι κάτι μπορεί να πάει στραβά με το πολιτικό κίνημα που συνέβαλαν να δημιουργηθεί, να γίνει κάτι φοβερό που θα τα ανατρέψει όλα. Κάτι τέτοιες στιγμές, ο άνθρωπος που παρεμβαίνει για να ηρεμήσει τα πνεύματα είναι ο Ντέιβιντ ’ξελροντ.

Στον άνθρωπο αυτό ανήκουν εύσημα γιατί παρέμεινε στις θέσεις του ακόμη κι όταν όλα έμοιαζαν χαμένα. Πέρυσι τέτοια εποχή, με τον Ομπάμα να υπολείπεται 33 μονάδες της Χίλαρι και τα μέσα ενημέρωσης να είναι έτοιμα να ανακηρύξουν την τελευταία υποψήφια των Δημοκρατικών για την προεδρία, ο 'Αξελροντ αρνήθηκε να αλλάξει το μήνυμα της εκστρατείας και να υιοθετήσει αρνητικούς τόνους.

Ποιος είναι ο Αξελροντ

Ο 'Αξελροντ γεννήθηκε το 1955 στη Νέα Υόρκη. Η μητέρα του ήταν δημοσιογράφος και ο πατέρας του ψυχολόγος. Οι γονείς του χώρισαν όταν ήταν ακόμη παιδί, και μερικά χρόνια αργότερα ο πατέρας του αυτοκτόνησε. Του χρειάστηκαν τριάντα χρόνια για να δηλώσει δημοσίως ότι «ο άνθρωπος που αγαπούσα και θαύμαζα περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο αφαίρεσε τη ζωή του». Με τη σύζυγό του Σούζαν έχουν τρία παιδιά, από τα οποία το ένα πάσχει από επιληψία. Το 1998, το ζευγάρι βοήθησε να δημιουργηθεί η οργάνωση Ενωμένοι Πολίτες για την Έρευνα στην Επιληψία.

Η ομιλία του Τζον Κένεντι στη Νέα Υόρκη το 1960 επηρέασε καθοριστικά τον ’ξελροντ, ο οποίος σπούδασε πολιτικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο του Σικάγου και το 1981 προσελήφθη στην εφημερίδα «Σικάγο Τρίμπιουν». Έλαβε μέρος στην εκστρατεία του Ομπάμα για να γίνει γερουσιαστής το 2004 και στη συνέχεια δεν έφυγε από το πλευρό του. Προσωπικός φίλος του Μπάρακ και της Μισέλ, δεν διστάζει να λέει τη γνώμη του ακόμη κι όταν δεν είναι ιδιαίτερα κολακευτική για τον υποψήφιο πρόεδρο. Μετά τη νίκη του Ομπάμα επί της Χίλαρι τον περασμένο Ιανουάριο, ρωτήθηκε τι θα μπορούσε να εμποδίσει τον Ομπάμα να κερδίσει το χρίσμα του κόμματός του. «Το εγώ του», απάντησε.

Η αποφασιστικότητά του δοκιμάστηκε πριν από μερικές εβδομάδες, όταν οι δύο υποψήφιοι είχαν το πρώτο τους ντιμπέιτ στο Πανεπιστήμιο του Μισισιπή. Στη διάρκεια της 90λεπτης συζήτησης, ο Μακέιν δεν κοίταξε τον αντίπαλό του ούτε μια φορά. Δεν πρόφερε καν το όνομά του. Στην επόμενη συνάντησή τους, τον έδειξε με το δάκτυλό του αποκαλώντας τον «αυτός εδώ». Ο ’ξελροντ άρπαξε την ευκαιρία και, μιλώντας την ίδια μέρα στους δημοσιογράφους, επεσήμανε ότι «αυτός δεν είναι τρόπος να απευθύνεται κανείς σε έναν υποψήφιο για την προεδρία. Το κατά πόσον ο Μακέιν ξέφυγε από τα όρια, είπε, ας το κρίνουν άλλοι».

Σε αυτή τη γραμμή παρέμεινε σε όλη τη διάρκεια της εκστρατείας. Επενέβαινε μόνο όταν το θεωρούσε απαραίτητο, αποφεύγοντας τους εμπρηστικούς χαρακτηρισμούς. ’φηνε τη δυσαρέσκεια να πλανάται στον αέρα, χωρίς να παίρνει ο ίδιος κατηγορηματική θέση. Το μεγαλύτερό του ταλέντο, πάντως, είναι τα μικρά τηλεοπτικά βίντεο που σε όλη τη διάρκεια της εκστρατείας συμπύκνωναν τα βασικά μηνύματα του Ομπάμα.

Δεν είναι η πρώτη φορά που ο ’ξελροντ συνεργάζεται με ένα μαύρο υποψήφιο. Αποφασιστική ήταν η συμβολή του στην εκλογή του Χάρολντ Ουάσινγκτον ως δημάρχου του φυλετικά διαιρεμένου Σικάγου. Ο Αξελροντ συνεργάστηκε επίσης με τον κυβερνήτη της Μασαχουσέτης Ντιβάλ Πάτρικ και με τον δήμαρχο της Φιλαδέλφεια Μάικλ Νάτερ. Όπως γράφει ο Λέοναρντ Ντόιλ στην Ιντιπέντεντ, χωρίς τη βοήθειά του είναι αμφίβολο αν ο Ομπάμα θα είχε φτάσει ποτέ στη θέση που έφτασε.