Κώστας Σκανδαλίδης

Ο Κώστας Σκανδαλίδης γεννήθηκε το 1953 στην Καρδάμαινα της Κω και σπούδασε στο Τμήμα Ηλεκτρολόγων -Μηχανολόγων του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου. Κατά τη διάρκεια της απριλιανής δικτατορίας ανέπτυξε αντιστασιακή δράση και ήταν μέλος της Ενωσης Δωδεκανησίων Σπουδαστών, της οποίας αργότερα υπήρξε πρόεδρος (1975-1977). Το 1975 υπήρξε μέλος του Κεντρικού Συμβουλίου της ΠΑΣΠ.

Το διάστημα 1976-1977 διετέλεσε αναπληρωτής γραμματέας της Νεολαίας ΠΑΣΟΚ και την περίοδο 1977-1981 ήταν μέλος της Γραμματείας Διαφώτισης. Το 1977 εξελέγη μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΠΑΣΟΚ και έκτοτε επανεξελέγη σε όλα τα συνέδρια. Από το 1979 έως το 1982 υπήρξε υπεύθυνος Τύπου του δήμου Αθηναίων και από το 1982 έως το 1985 σύμβουλος των υπουργείων Εθνικής Οικονομίας, Πολιτισμού και Τύπου. Τον Μάιο του 1984, στο 1ο Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ, εξελέγη τακτικό μέλος του Εκτελεστικού Γραφείου του Κινήματος. Το 1985 τοποθετήθηκε διευθυντής της κομματικής εφημερίδας του ΠΑΣΟΚ «Εξόρμηση», θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1990.

Τον Ιούνιο του 1989 εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Δωδεκανήσου με το ψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ και στις 30 Ιουλίου του ιδίου έτους η ΚΟ του κόμματος τον εξέλεξε γραμματέα στον Κοινοβουλευτικό Τομέα Εργασίας για θέματα σχετικά με το υπουργείο Αιγαίου. Τον Νοέμβριο του 1990 εξελέγη αναπληρωματικό μέλος του Εκτελεστικού Γραφείου και τον Μάιο του 1994 επανεξελέγη τακτικό μέλος του. Τον Ιούνιο του 1994 τοποθετήθηκε μέλος της 7μελούς Πολιτικής Γραμματείας του Εκτελεστικού Γραφείου και έναν μήνα αργότερα, μετά την κατανομή των αρμοδιοτήτων του ΕΓ του Κινήματος σε επτά τομείς, ορίσθηκε υπεύθυνος για τον τομέα του πολιτισμού και του αθλητισμού μαζί με τον Στέφανο Μανίκα.

Στις 11 Οκτωβρίου του 1995 εξελέγη γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής (ΚΕ) του ΠΑΣΟΚ με 111 ψήφους έναντι 34 λευκών. Τον ίδιο μήνα υπήρξε ιδρυτικό μέλος του Ομίλου «Γιώργος Γεννηματάς». Στις 5 Ιουλίου 1996 επανεξελέγη γραμματέας της ΚΕ που προέκυψε από το 4ο συνέδριο του κόμματος, με 118 ψήφους έναντι 18 λευκών και 3 άκυρων, ενώ στις 10 Ιουλίου, λόγω της ιδιότητάς του ως γραμματέας της ΚΕ, ορίστηκε μέλος της Πολιτικής Γραμματείας του Κινήματος.

Εξελέγη εκ νέου γραμματέας της ΚΕ το Μάρτιο του 1999, μετά το 5ο Συνέδριο με 133 ψήφους έναντι 42 λευκών και 2 άκυρων, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 6ο συνέδριο του κινήματος (Οκτώβριος του 2001). Τον Μάιο του 2000, τοποθετήθηκε μέλος της Εκτελεστικής Γραμματείας του κόμματος. Στις 3 Ιουλίου του 2003 παραιτήθηκε από το Εκτελεστικό Γραφείο του κόμματος, μετά την απόφαση του πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη να υπάρχει ασυμβίβαστο μεταξύ μέλους της κυβέρνησης και μέλους του ΕΓ. Το Μάρτιο του 2005 εξελέγη μέλος του νεοσύστατου Πολιτικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ και επανεξελέγη τον Δεκέμβριο του 2006.

Στις 13 Σεπτεμβρίου 2006 και ενώ ήταν υποψήφιος με την υποστήριξη του ΠΑΣΟΚ για τη διεκδίκηση του δήμου της Αθήνας στις επερχόμενες εκλογές του Οκτωβρίου, παραιτήθηκε από βουλευτής και ταυτόχρονα από μέλος του Εθνικού Συμβουλίου του Κινήματος, για να αφοσιωθεί, όπως δήλωσε, ολοκληρωτικά στα προβλήματα της εκλογικής του περιφέρειας από άλλη θέση. Τον Οκτώβριο του 2006 ως υποψήφιος δήμαρχος Αθηναίων συγκέντρωσε με την υποστήριξη του ΠΑΣΟΚ ποσοστό 28,8%, αλλά ηττήθηκε από τον Α' γύρο από τον Νικήτα Κακλαμάνη, που υποστηρίχθηκε από τη ΝΔ.

Στις 11 Νοεμβρίου 2007, στις εκλογές για την ανάδειξη νέου προέδρου του κινήματος, ήταν υποψήφιος και συγκέντρωσε ποσοστό 5,74% έναντι 55,91% του Γιώργου Παπανδρέου και 38,18% του Ευάγγελου Βενιζέλου. Στην ψηφοφορία συμμετείχαν περίπου 770 χιλιάδες μέλη και φίλοι του ΠΑΣΟΚ. Στο συγγραφικό του έργο περιλαμβάνονται: «Τα ποιητικά», 1979, «Αιγαίο-Δωδεκάνησα: πρόταση ζωής για τα νησιά του Αρχιπελάγους», 1991 και «Πολιτεία ανθρώπου - Η Αριστερά στη δίνη της χιλιετίας», 1997, «Δρόμος για την Ευημερία», 1999 και «Μέσα από την Ελλάδα - Όταν οι λέξεις και τα χρώματα μιλούν»,2003, «Κυβερνώσα Αριστερά. Για το δικαίωμα στην ευημερία», 2008,Εκδ.Λιβάνη. Το διάστημα 1991-1992, εξέδιδε το περιοδικό «Δωδεκανησιακοί Διάλογοι». Είναι παντρεμένος με τη Βασιλική Παναγοπούλου και έχουν ένα γιο.

Χρήστος Παπουτσής

Ο Χρήστος Παπουτσής γεννήθηκε το 1953 στη Λάρισα και σπούδασε στην Οικονομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθήνας. Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας συμμετείχε στο φοιτητικό κίνημα και ανέπτυξε αντιστασιακή δράση. Παράλληλα με τις σπουδές του, εργαζόταν σε ιδιωτική ασφαλιστική εταιρία. Το 1974 έγινε μέλος του ΠΑΣΟΚ και το 1976 μέλος της Επιτροπής Νεολαίας του κινήματος και μέλος του Κεντρικού Συμβούλιου της ΕΦΕΕ έως το 1978. Το 1977 εξελέγη μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΠΑΣΟΚ και αναπληρωτής γραμματέας της Νεολαίας ΠΑΣΟΚ, θέση που κατείχε μέχρι το 1981. Το 1978 εξελέγη πρόεδρος της ΕΦΕΕ, θέση την οποία διατήρησε έως το 1980. Το διάστημα 1979-1984 υπήρξε αναπληρωτής γραμματέας της Νεολαίας ΠΑΣΟΚ.

Από το 1981 έως το 1984 ήταν μέλος της Εκτελεστικής Γραμματείας της Κεντρικής Επιτροπής του ΠΑΣΟΚ. Υπήρξε, επίσης, σύμβουλος στα υπουργεία Προεδρίας και Εσωτερικών για θέματα εκσυγχρονισμού και αποκέντρωσης της Δημόσιας Διοίκησης, όπου παρέμεινε μέχρι το 1984. Από το 1982 έως το 1984 ήταν μέλος του Εθνικού Συμβούλιου Ανώτατης Παιδείας. Το διάστημα 1982-1985 διετέλεσε γραμματέας της Επιτροπής Οργανωτικού του ΠΑΣΟΚ. Το 1984 εξελέγη μέλος της αρμόδιας Επιτροπής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για θέματα Οικονομικής, Νομισματικής και Βιομηχανικής Πολιτικής και μέλος της Επιτροπής Προϋπολογισμού. Από το 1985 έως το 1987 ήταν μέλος του Εκτελεστικού Γραφείου της ΚΕ του ΠΑΣΟΚ. Το 1987 εξελέγη αντιπρόεδρος της Σοσιαλιστικής Ομάδας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Το 1989 ανέλαβε γραμματέας Διεθνών Σχέσεων του ΠΑΣΟΚ (μέχρι το 1994), μέλος της Διακοινοβουλευτικής Επιτροπής ΕΟΚ-ΗΠΑ και μέλος του Προεδρείου της Ένωσης Σοσιαλιστικών Κομμάτων της ΕΟΚ.

Στις 24 Σεπτεμβρίου 1990, στο 2ο Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ, επανεξελέγη μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος και στις 25 Νοεμβρίου του ίδιου έτους, σε σύνοδο της Κεντρικής Επιτροπής του ΠΑΣΟΚ, εξελέγη γραμματέας του τομέα Διεθνών Σχέσεων της Εκτελεστικής Γραμματείας του κόμματος. Στις 19 Νοεμβρίου 1991, με απόφαση του προέδρου του ΠΑΣΟΚ Α. Παπανδρέου, τοποθετήθηκε επικεφαλής της ομάδας του ΠΑΣΟΚ στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Υπήρξε τακτικό μέλος στην Επιτροπή Προϋπολογισμών και στην Επιτροπή Ελέγχου και Προϋπολογισμού και αναπληρωματικό μέλος της Υποεπιτροπής για την Ασφάλεια και τον Αφοπλισμό, της Επιτροπής Οικονομικής Νομισματικής και Βιομηχανικής Πολιτικής και της Αντιπροσωπείας στη Μικτή Κοινοβουλευτική Επιτροπή Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου- Σουηδίας. Στις 17 Απριλίου 1994, στο 3ο Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ, επανεξελέγη μέλος της Κεντρικής Επιτροπής, ενώ στις 14 Μαΐου, εξελέγη μέλος του 18μελούς Εκτελεστικού Γραφείου του Κινήματος.

Τον Ιούνιο του 1994, μετά το διαχωρισμό των αρμοδιοτήτων του Εκτελεστικού Γραφείου του ΠΑΣΟΚ, τοποθετήθηκε μέλος της 7μελούς Πολιτικής Γραμματείας του κόμματος. Τον Ιούλιο του 1994 επανεξελέγη ομόφωνα αντιπρόεδρος της ομάδας του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος και γραμματέας του τομέα Δημοσίων Σχέσεων του ΠΑΣΟΚ. Στις 26 Ιουλίου 1994, μετά την κατανομή των αρμοδιοτήτων του Εκτελεστικού Γραφείου του ΠΑΣΟΚ σε επτά τομείς, ορίστηκε υπεύθυνος για τον τομέα των εξωτερικών υποθέσεων. Τον Ιανουάριο του 1995, μετά τη λήξη της θητείας του Ιωάννη Παλαιοκρασσά, ανέλαβε τη θέση του Έλληνα επιτρόπου στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή της ΕΕ, με αρμοδιότητες για θέματα Τουρισμού, Ενέργειας, Μικρομεσαίων Επιχειρήσεων και Κοινωνικής Οικονομίας. Στις 11 Οκτωβρίου του 1995 επανεξελέγη μέλος του Εκτελεστικού Γραφείου του ΠΑΣΟΚ και την επομένη ορίστηκε μέλος της Πολιτικής Γραμματείας. Στις 30 Ιουνίου 1996, στο 4ο Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ επανεξελέγη μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του Κινήματος.

Στις 16 Μαρτίου 1999 παραιτήθηκε από τη θέση του επιτρόπου μαζί με τον πρόεδρο Ζακ Σαντέρ και όλα τα μέλη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, μετά την ανακοίνωση του πορίσματος της πενταμελούς ''επιτροπής των σοφών'', το οποίο απέδιδε συνολική ευθύνη στην Κομισιόν για σειρά σκανδάλων, ευνοιοκρατία και κακοδιαχείρηση που αφορούσαν κυρίως τη γαλλίδα επίτροπο Εντίθ Κρεσόν, τη Γερμανίδα Βούλφις Ματίες και τον Πορτογάλο Πινιέιρο. Στις 21 Μαρτίου του 1999, στο 5ο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ, εξελέγη εκ νέου μέλος της Κεντρικής Επιτροπής και στις 29 του ίδιου μήνα, μέλος του Εκτελεστικού Γραφείου. Τον Απρίλιο του 2000 ανέλαβε για πρώτη φορά κυβερνητικό αξίωμα ως υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας στην κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Σημίτη. Στις 14 Οκτωβρίου του 2001, στο 6ο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ, επανεξελέγη μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος και στις 22 του ιδίου μηνός, επανεξελέγη μέλος του Εκτελεστικού Γραφείου. Στις δημοτικές εκλογές του Οκτωβρίου του 2002, ήταν υποψήφιος δήμαρχος Αθηναίων με το συνδυασμό «Όμορφη Πόλη», υποστηριζόμενος από το ΠΑΣΟΚ και ηττήθηκε στο 2ο γύρο από την υποψήφια της ΝΔ, Ντόρα Μπακογιάννη.

Το Μάρτιο του 2004 ορίστηκε συντονιστής του ΠΑΣΟΚ για θέματα της Διαρκούς Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Παραγωγής και Εμπορίου της Βουλής. Το Μάρτιο του 2005 εξελέγη μέλος του νεοσύστατου Πολιτικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ και επανεξελέγη το Δεκέμβριο του 2006. Το Νοέμβριο του 2007, ορίστηκε κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ, ενώ τον Οκτώβριο του 2009, εξελέγη γραμματέας της κοινοβουλευτικής ομάδας του κόμματος. Έχει τιμηθεί από τον πρόεδρο της Χιλής με την ανώτατη διάκριση της χώρας για την προσφορά του στον αγώνα του χιλιανού λαού και από τον πρόεδρο της Αυστρίας για τη συνεισφορά του στην ένταξη της χώρας στην ΕΕ.

Συγγραφικό έργο :το 1994 εξέδωσε το βιβλίο του «Ευρωπαϊκές διαδρομές», το οποίο περιλαμβάνει άρθρα και αποσπάσματα ομιλιών του που αφορούν τη σχέση της Ελλάδας με την Ευρωπαϊκή Ενωση. Το Δεκέμβριο του 1999, δημοσίευσε το βιβλίο «Για την Ευρώπη του 21ου αιώνα», που περιγράφει την λειτουργία των θεσμών της ΕΕ, όπως την έζησε ο ίδιος από τη θέση του επιτρόπου. Είναι παντρεμένος με τη Λία Ταλιούρη και έχουν μία κόρη. Μιλά αγγλικά και γαλλικά.

Τηλέμαχος Χυτήρης

Ο Τηλέμαχος Χυτήρης γεννήθηκε το 1945 στους Κουραμάδες της Κέρκυρας και σπούδασε στη Φλωρεντία Γεωπονία και Φιλοσοφία. Υπήρξε μέλος της Δημοκρατικής Νεολαίας Λαμπράκη από τα μαθητικά του χρόνια. Κατά τη διάρκεια της απριλιανής δικτατορίας (1967-1974) ανέπτυξε αντιστασιακή δράση μέσα από τις γραμμές του Πανελληνίου Αντιστασιακού Μετώπου (ΠΑΜ) στο εξωτερικό. Το διάστημα 1978-1981 εργάστηκε στο πνευματικό και καλλιτεχνικό κέντρο «ΩΡΑ» ως διευθυντής έκδοσης του ετήσιου τόμου πολιτιστικής δημιουργίας «Το Χρονικό». Υπήρξε διευθυντής του πολιτικού περιοδικού «Έκφραση» για πολλά χρόνια από την ημέρα της έκδοσής του. Εχει διατελέσει σύμβουλος Τύπου στις πρεσβείες του Βουκουρεστίου και του Λονδίνου (1981-1987).

Το διάστημα 1987-1989 ανέλαβε ειδικός γραμματέας στη Γενική Γραμματεία Τύπου και Πληροφοριών (ΓΓΤΠ). Το 1990 εξελέγη για πρώτη φορά μέλος της Κεντρικής επιτροπής του ΠΑΣΟΚ. Από τον Αύγουστο του 1988, κατά την περίοδο της νοσηλείας του Ανδρέα Παπανδρέου στο νοσοκομείο Χέρτφιλντ του Λοδίνου, ανέλαβε εκπρόσωπος Τύπου του προέδρου του ΠΑΣΟΚ, θέση την οποία διατήρησε και μετά τη νίκη του Κινήματος στις εκλογές του Οκτωβρίου 1993, όταν ανέλαβε υφυπουργός Προεδρίας, αρμόδιος για θέματα Τύπου. Τον Οκτώβριο του 1993 εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής στη Β' εκλογική περιφέρεια της Αθήνας με το ψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ. Στις 17 Απριλίου 1994, στο 3ο Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ, επανεξελέγη μέλος της Κεντρικής και εξελέγη εκ νέου τον Ιούνιο του 1996 στο 4ο Συνέδριο του Κινήματος.

Τον Νοέμβριο του 1996 εξελέγη γραμματέας του Κοινοβουλευτικού Τομέα Εργασίας (ΚΤΕ) του ΠΑΣΟΚ για θέματα σχετικά με το υπουργείο Πολιτισμού. Τον Μάρτιο του 1999, στο 5ο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ, καθώς και τον Οκτώβριο του 2001, στο 6ο συνέδριο, επανεξελέγη μέλος της ΚΕ. Το 2000 ορίστηκε εκπρόσωπος της Διυπουργικής Επιτροπής για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 και συντονιστής για τα θέματα επικοινωνίας. Το Φεβρουάριο του 2003, ανέλαβε την εποπτεία του γραφείου Τύπου του πρωθυπουργού και τον Μάρτιο του ίδιου χρόνου, με απόφαση του πρωθυπουργού, ανέλαβε και την ενημέρωση των πολιτικών συντακτών για θέματα της ελληνικής προεδρίας στην Ευρωπαϊκή Ενωση και των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 στην Αθήνα.

Συγγραφικό έργο: έχει εκδώσει τις ποιητικές συλλογές «Ποιήματα εκ προμελέτης», εκδόσεις «Κέδρος», «Θέμα», εκδόσεις «Πλέθρον», «Τόποι Νέοι» και «Σα να συνέβη», εκδόσεις «Νεφέλη», «Καλοκαίρι» (2001), εκδόσεις «Καστανιώτη», «Κίτρινη σκόνη», 2006, εκδ. Κέδρος, καθώς και ένα συγκεντρωτικό τόμο με το ποιητικό του έργο της περιόδου (1972-1987) με τίτλο «Το τέλος της ομιλίας», εκδόσεις «Καστανιώτη». Είναι παντρεμένος με τη Μαρία Φαραντούρη και έχουν έναν γιο. Μιλά ιταλικά και αγγλικά.

Μιλένα Αποστολάκη

Η Ελένη-Μαρία (Μιλένα) Αποστολάκη γεννήθηκε το 1965 στην Αθήνα και σπούδασε Νομική στην Αθήνα. Κατά τη διάρκεια των μαθητικών της χρόνων δραστηριοποιήθηκε στο μαθητικό κίνημα, ήταν πρόεδρος του μαθητικού συμβουλίου του σχολείου της και εκπρόσωπος στις πανελλήνιες μαθητικές συνδιασκέψεις. Παράλληλα, ασχολήθηκε με τον αθλητισμό και κατέκτησε δύο πανελλήνια σχολικά πρωταθλήματα στο μπάσκετ. Μετά το τέλος των σπουδών της, άσκησε τη δικηγορία στην Αθήνα και έγινε μέλος της Ενωσης Ασκουμένων και Νέων Δικηγόρων.

Το 1989, μετά από εξετάσεις, εντάχθηκε στη Νομική Υπηρεσία της Ολυμπιακής Αεροπορίας και αργότερα εργάστηκε σε μεγάλη δικηγορική εταιρία στην Ουάσινγκτον σε θέματα διεθνών συμβάσεων και αεροπορικού δικαίου. Το διάστημα 1993-1995 υπηρέτησε στο νομικό γραφείο του τότε πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου και παράλληλα κατείχε τη θέση της γραμματέως στο συντονιστικό διυπουργικό όργανο «Επιτροπή Μεγάλων Έργων». Από το 1995 μέχρι το 2000 ήταν σύμβουλος του υπουργού Ανάπτυξης Ευάγγελου Βενιζέλου και μετά την ανάθεση της Ολυμπιάδας του 2004 στην Αθήνα ανέλαβε υπεύθυνη του υπουργείου στον τομέα αυτό. Είναι μέλος του Τομέα Οργανωτικού του ΠΑΣΟΚ με αντικείμενο τις Νομαρχιακές Επιτροπές της περιφέρειας Β' Αθήνας. Τον Απρίλιο του 2000 εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Β' Αθήνας με το ψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ, αλλά τον Σεπτέμβριο του ίδιου χρόνου, με απόφαση του εκλογοδικείου, έχασε την έδρα της λόγω κωλύματος εκλογιμότητας.

Ανέλαβε για πρώτη φορά κυβερνητικό αξίωμα ως υφυπουργός Ανάπτυξης στην κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Σημίτη τον Απρίλιο του 2000. Στις 14 Οκτωβρίου του 2001, στο 6ο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ, εξελέγη για πρώτη φορά μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος και στις 22 του ίδιου μήνα εξελέγη για πρώτη φορά μέλος του Εκτελεστικού Γραφείου του κόμματος. Στις 3 Ιουλίου του 2003 επανεξελέγη από την Κεντρική Επιτροπή μέλος του Εκτελεστικού Γραφείου. Τον Μάρτιο του 2005 εξελέγη μέλος του νεοσύστατου Πολιτικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ. Είναι διαζευγμένη και έχει έναν γιο.

Ντίνος Ρόβλιας

Ο Κωνσταντίνος (Ντίνος) Ρόβλιας γεννήθηκε το 1956 στην Αθήνα, σπούδασε στην Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο Παρίσι στο Δίκαιο των Ακινήτων και ειδικότερα στο Δίκαιο Κατασκευών και το Αγροτικό Δίκαιο (DEA de droit immobilier στο Πανεπιστήμιο Paris II). ’ρχισε να ασκεί τη δικηγορία το 1981 στην Αθήνα. Το 1986 ήταν μέλος της Επιτροπής Πρωτοβουλίας για τον εκδημοκρατισμό του Δικηγορικού Κώδικα. Το διάστημα 1989-1990, διετέλεσε πρόεδρος του ΟΠΑΠ. Το 1991 ήταν υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος Αθηναίων με τον συνδυασμό της Μελίνας Μερκούρη. Την περίοδο 1991-1994 υπήρξε γενικός γραμματέας του Συλλόγου Αποφοίτων Βαρβακείου.

Το διάστημα Μάιος 2000-Φεβρουάριος 2003 διετέλεσε γενικός γραμματέας Επικοινωνιών στο υπουργείο Μεταφορών και Επικοινωνιών. Το 1995 εξελέγη μέλος του ΔΣ και Ειδικός Γραμματέας της Επιστημονικής Μελέτης Δικαίου Τεχνολογίας και Κατασκευών. Εχει διατελέσει νομικός σύμβουλος της εταιρίας «Αττικό Μετρό», του Συνδέσμου Τεχνικών Εταιριών Η' Τάξης (ΣΤΕΗΤ 1996-1999) και του ΤΕΕ (1999-2002), καθώς και επιστημονικός συνερεγάτης της ΕΣΥΕ και του ΙΟΒΕ. Τον Μάρτιο του 2004 εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Καρδίτσας με το ψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ. Τον ίδιο μήνα, ορίστηκε αναπληρωτής συντονιστής του ΠΑΣΟΚ για θέματα της Διαρκούς Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης της Βουλής, θέση που διατήρησε και το Μάρτιο του 2005, μετά την ανανέωση των συντονιστών.

Τον Μάρτιο του 2008, μετά το 8ο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ, εξελέγη μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου του κόμματος. Τον Οκτώβριο του 2009 ανέλαβε για πρώτη φορά κυβερνητικό αξίωμα ως υφυπουργός Εσωτερικών, Αποκέντρωσης & Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης, στην πρώτη κυβέρνηση του Γιώργου Α. Παπανδρέου, αλλά ύστερα από δυόμισυ μήνες, στις 15 Δεκεμβρίου 2009, παραιτήθηκε για λόγους αρχής, λόγω διαρροής εγγράφων από το γραφείο του σχετικών με αιτήματα για ευνοϊκή μεταχείριση ανδρών των ενόπλων δυνάμεων και των σωμάτων Ασφαλείας.

Το συγγραφικό του έργο είναι: «Νομοθεσία Δημοσίων Έργων», (τέσσερις τόμοι και συμπλήρωμα) εκδ. Αντ. Ν Σάκκουλα, «Δημόσια Έργα στην κρίση των Δικαστηρίων», 1998, εκδ. Αντ. Ν. Σάκκουλα, «Νέος νόμος για τα Δημόσια Έργα» εκδ. Αντ. Ν. Σάκκουλα, 2003 (σε συνεργασία με την κ.Καράβη», «Με ευκρίνεια», 2000, εκδ. Καστανιώτη και «Πολιτική διαδρομή 2000-2004, Καρδίτσα - Αθήνα - Βρυξέλλες», 2004, εκδ. Καστανιώτη. Είναι παντρεμένος με την Έφη Καράβη. Μιλά αγγλικά και γαλλικά

www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ